Ζούμε σε εποχή μεταβάσεων, επαναπροσδιορισμών και ραγδαίων αλλαγών. Η τεχνητή νοημοσύνη, η αυτοματοποιημένη εργασία, η γενετική, η κβαντική φυσική, η κλιματική αλλαγή μας ωθούν να επινοήσουμε νέες τροπικότητες, επιστημολογίες και μοντέλα συγκρότησης ενός μετα-νεωτερικού υποκείμενου. Στο ίδιο κύμα γινόμαστε σήμερα μάρτυρες μια μεταμόρφωσης που συντελείται σε επίπεδο φύλου, μιας μετάβασης από ένα παγιωμένο καθεστώς έμφυλης διαφοράς σε ένα μη δυαδικό φύλλο που αναγνωρίζει, σέβεται και υπερασπίζεται τη ριζοσπαστική πολυμορφία των όντων, διεκδικεί, αρθρώνει πολιτικό λόγο και συγκροτεί νέες επιστημολογίες. Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο το πατριαρχικό, δυαδικό μοντέλο έμφυλης διαφοράς είναι ένα κάστρο που πρέπει να πέσει παρόλο που ενώ πολιορκείται το βλέπουμε να θωρακίζεται, να συντηρητικοποιείται και «κανονικοποεί» το δυαδικό μοντέλο πρόσληψης του κόσμου. Οι υπερασπιστές της έμφυλης διαφοράς οφείλουν να καταλάβουν ότι η ζωή είναι μια μετάλλαξη, μια πολλαπλότητα που υπόκειται διαρκώς σε διαδικασίες μετάβασης και τροποποίησης και καμία εξουσιαστική ταυτοποίηση δεν μπορεί να τη κρατήσει για καιρό σε δυαδικά κλουβιά. Οφείλουν να δουν πως λέει ο/η/το Πωλ Πρεθιάδο ότι οι πολιτισμικοί κώδικες της αρρενωπότητας και της θηλυκότητας είναι ασήμαντοι σε σύγκριση με την άπειρη ποικιλία που έχουν οι τροπικότητες της ύπαρξης. Μέσα από την παρουσία των μη δυαδικών υποκειμένων, τις δράσεις τους, τις queer θεωρίες συγκροτείται ένας επαναστατικός λόγος, μια άλλη γενεαλογία της γλώσσας που αμφισβητεί το νεκροπολιτικό καπιταλισμό που βιώνουμε, την επιστημολογική βία της έμφυλης διαφοράς και διεκδικεί την αναγνώριση διαφορετικών μορφών πολιτικής υποκειμενικότητας. Οι θεωρίες, ο πολιτικός αγώνας, η τέχνη και η δράση των queer ατόμων δεν αφορά όμως μόνο τη διεκδίκηση της ορατότητας για τους ίδιους, αλλά θεσπίζει για όλ@ ένα νέο τρόπο συσχέτισης με τον κόσμο πιο ελεύθερο, πιο συμπεριληπτικό, πιο queer, πιο συμβατό με την ετερογένεια της ζωής που μας περιβάλλει.
Δείτε κάποιες θέσεις μας εδώ.